Warmtesonde Mars InSight stuit op steen.

De HP3 warmtesonde van Mars InSight die zich 5 meter in de grond had moeten boren, is al na 30 cm op stenen gestuit. Nu kan HP3 zich wel om kleinere kiezels heen werken, maar het kwam niet om een grotere steen heen. De onderzoekers van HP3 geven het nog niet op, maar ze hebben een paar weken de tijd genomen om te bedenken hoe ze dit gaan oplossen.

D000M0099_605296835EDR_F0000_2702M_
Te zien is hoe het station van het HP3 instrument verschoven is omdat de warmtesonde zich om een steen probeert te werken. De warmtesonde zit nog deels in de buis waarin het opgeslagen zat.

Mars InSight was expres geland in een gebied waarvan men dacht dat de bodem zacht genoeg was voor dit experiment. De maximale diepte die HP3 kan graven is 5 meter. 3 meter wordt al een succes genoemd. Het instrument kan al metingen doen als het volledig onder de grond zit, maar dat is het nu nog niet. De warmtesonde kan niet omhoog gerold worden, en of InSight’s robotarm een handje kan helpen is zeer de vraag.

Bronnen:

https://www.dlr.de/blogs/en/desktopdefault.aspx/tabid-5893/9577_read-1090/

https://www.universetoday.com/141679/insights-rock-hammer-is-about-half-a-meter-down-and-has-already-run-into-rocks/

Opvallend weinig kleine objecten in de Kuipergordel

Er zijn opvallend weinig kleine objecten in de Kuipergordel. Die conclusie trekken astronomen op basis van foto’s van New Horizons van Pluto en Charon. Er zijn veel minder kleinere kraters en dat wijst erop dat objecten tussen 90 en 1600 meter weinig ingeslagen zijn. Ook nieuwe foto’s van Ultima Thule laten hetzelfde beeld zien.

ca06_linear_m2_to_22_rot270.png
Een nieuwe, scherpere foto van Ultima Thule laat vrij weinig kraters zien. (Foto: NASA/Johns Hopkins Applied Physics Laboratory/Southwest Research Institute, National Optical Astronomy Observatory)

Iets in de vorming en/of evolutie van Kuipergordel objecten heeft hiertoe geleid. In de asteroïdengordel heb je wel kleinere objecten. Misschien is dat omdat daar meer kans was op botsingen.

Bronnen:

https://www.swri.org/press-release/new-horizons-small-objects-rare-kuiper-belt

Coverfoto credits: NASA/JHUAPL/LORRI/Southwest Research Institute

De warmtesonde van Mars InSight is begonnen met boren.

Ook de warmtesonde van Mars InSight (HP3, of Heat Flow and Physical Properties Probe) staat inmiddels op het oppervlak en is inmiddels begonnen om zich in de bodem te boren. De in Duitsland gebouwde boor, moet uiteindelijk tot een diepte van 5 meter gaan. Dat gaat 40 sols (Mars-dagen) in beslag nemen.

NASA noemt het trouwens een succes als hij 3 meter diep komt. Je weet uiteindelijk maar nooit wat je onderweg naar beneden tegen komt, zoals uitzonderlijk hard gesteente.

20190219_insight_komponenten_beschriftet_600.jpg

Je kunt nu ook zien wat voor weer het is op Elysium Planitia, de landingsplaats van Mars InSight. Het is er nogal fris: gisteren was het tussen -95 en -18°C.

Bronnen:

https://www.dlr.de/blogs/en/desktopdefault.aspx/tabid-5893/9577_read-1090/

https://mars.nasa.gov/insight/weather/

http://www.planetary.org/blogs/emily-lakdawalla/2019/touchdown-for-insights-heat-probe.html

NASA vraagt commerciële partijen een maanlander te ontwikkelen

NASA heeft vorige week plannen bekend gemaakt waarmee ze in 2028 een eerste bemanning op de maan wil zetten. Het is eigenlijk een verlanglijstje die NASA vraagt aan commerciële partijen. Ze vragen om een “Human Landing System” te bouwen. Dit systeem bestaat uit drie delen: een afdalingsmodule, een herbruikbare lanceermodule die astronauten weer naar een baan rond de maan brengt en een eveneens herbruikbaar Transfer voertuig dat de astronauten naar Aarde brengt.
Bedrijven kunnen intekenen om een of meerdere onderdelen te bouwen. De afdalingsmodule moet al in 2024 zijn eerste onbemande test maken.
Scott Manley heeft een aardige video waarin het systeem verder wordt uitgelegd (en getest in het spel Kerbal Space Program).
Bronnen:

 

Ultima Thule is geen sneeuwman, maar plat

Nieuwe foto’s van New Horizon van 2014 MU69 of Ultima Thule brachten een verrassing met zich mee. Het Kuipergordel object heeft niet de vorm van een sneeuwman, maar eerder twee tegen elkaar liggende hamburgers.

New Horizons schoot een serie van foto’s 10 minuten nadat het het object gepasseerd was, dus tegen het zonlicht. De vreemde vorm van Ultima Thule wordt niet meteen duidelijk, totdat je kijkt naar de sterren erachter.

 

De vorm ziet er dus als volgt uit:

De nieuwe vorm van Ultima Thule roept allerlei vragen op, zoals: hoe is dit object gevormd. Er zijn geen objecten in een baan rond de zon die je er mee kunt vergelijken.

Bronnen:

http://pluto.jhuapl.edu/News-Center/News-Article.php?page=20190208

http://www.planetary.org/blogs/emily-lakdawalla/2019/looking-back-at-mu69.html

 

NASA’s Lunar Reconnaissance Orbiter fotografeert Chang’e 4 lander

De scherpe LROC camera aan boord van NASA’s Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) heeft de Chinese Chang’e 4 lander op de foto gezet. LRO fotografeerde Chang’e 4 onder een hoek, omdat de satelliet er niet recht boven vloog. De lander is daarom slechts twee pixels groot.

content_M1303521387_LRmos.1100p_v2w.png
Chang’e 4 in de Von Kármán krater. Op de achtergrond is de kraterwand van de 180 kilometer grote krater te zien. De grotere krater linksboven Chang’e 4 is 3900 meter in doorsnede.

 

Bronnen:

https://www.lroc.asu.edu/posts/1090

 

Curiosity meet op slimme wijze de dichtheid van het gesteente waarover het rijdt

Af en toe lees je artikelen waaruit weer eens blijkt hoe vindingrijk sommige wetenschappers zijn. Neem nou dit onderzoek naar de dichtheid van gesteente in de Gale krater. Curiosity heeft een scala aan instrumenten aan boord, maar je kunt er niet de dichtheid mee meten van het gesteente waarover de rover rijdt. Of toch wel? Want Curiosity heeft ook een aantal accelerometers aan boord. Accelerometers heb je ook in je mobiel, maar die van Curiosity zijn veel nauwkeuriger. Ze zijn nodig om te weten onder welke hoek de rover rijdt, zodat de software kan ingrijpen als het voertuig gevaarlijk begint te hellen.

Technici krijgen die accelerometer gegevens doorgezonden, ook als de rover stil staat. En dan wordt het interessant. Want de accelerometers zijn zo gevoelig dat ze kleine afwijkingen als gevolg van de plaatselijke zwaartekracht kunnen meten. Een team van wetenschappers besloot daarom 5 jaar aan accelerometer gegevens te onderzoeken.

curiosity-gravity-figure-2.jpg
Als Curiosity verder van het centrum van Mars raakt (bijv. door een heuvel te bestijgen), wordt de zwaartekracht iets minder. De grijze lijn laat zien dat deze minder afnam dan verwacht werd (de stippellijn).

Wat blijkt: de dichtheid van het gesteente blijkt veel minder te zijn dan gedacht: 1680 kilogram per kubieke meter in plaats van 2810. Dit wijst erop dat het gesteente poreuzer is dan gedacht. Dit leert ons iets over de geschiedenis van de Gale krater. Men dacht dat er, toen er water in de krater stond (4 miljard jaar geleden), veel meer sediment opgestapeld was. Misschien is de krater toen niet volledig met water gevuld.

https://asunow.asu.edu/20190131-discoveries-mars-rover-curiosity-makes-first-gravity-measuring-traverse-red-planet