Drie mogelijke verklaringen waarom Bennu met rotsdeeltjes gooit

Een verrassende ontdekking dit jaar was dat asteroïde Bennu kleine rotsdeeltjes wegschiet. Een soort pluim van gesteente dus. Deze deeltjes vallen vaak na een tijd weer terug, maar sommigen bereiken ontsnappingssnelheid (wat bij een kleine asteroïde als Bennu niet heel moeilijk is). Deze ontdekking werd gedaan door NASA’s OSIRIS-REx missie die al weer een jaar rond Bennu draait. De vondst was een totale verrassing en de wetenschappers willen dus graag weten hoe dat kan.

Er zijn nu drie mogelijke oorzaken gevonden. Een is dat kleine meteorieten inslaan, waardoor kleine stukjes rots op Bennu losgeschud worden. Optie twee is dat door de enorme verschillen in temperatuur tussen dag en nacht op Bennu scheurtjes ontstaan in rotsen, waarvan deeltjes loskomen. De laatste optie is dat water in rotsgesteente verhit en vrijkomt. OSIRIS-REx heeft al best wat water op Bennu gevonden.

Uiteraard gaat OSIRIS-REx meer onderzoek naar dit fenomeen doen. En in de zomer van volgend jaar gaat de satelliet monsters nemen. De missieplanners zijn bezig een keuze te maken uit vier eerder geselecteerde plaatsen voor monstername. In september 2023 moet OSIRIS-REx hopelijk deze monsters mee gaan terug nemen naar Aarde.

osiris-rex_mid-site_graphic_22.png
De vier mogelijke plaatsen waar OSIRIS-REx een monster gaat nemen. Foto’s: NASA/Goddard/University of Arizona

Bron:

https://www.nasa.gov/feature/goddard/2019/osiris-rex-explains-bennus-mysterious-particles

https://www.nasa.gov/feature/goddard/2019/osiris-rex-in-the-midst-of-site-selection

Coverfoto: NASA/Goddard/University of Arizona

Inslag gezien tijdens de maansverduistering

Gisterochtend is tijdens de maansverduistering een inslag gezien. Deze vond plaats om 05:41:42 en is gezien door meerdere waarnemers, waaronder tijdens een aantal webcasts. De foto bij deze blogpost is een screenshot van de webcast van het Griffith Observatory.

https://www.newscientist.com/article/2191526-a-meteorite-hit-the-moon-during-yesterdays-total-lunar-eclipse

Ceres’ oppervlak is rijk aan organisch materiaal, vermengd met klei.

Het oppervlak van Ceres is rijk aan organische stoffen dat vermengd is met klei (water en rotsachtig materiaal). Dat blijkt uit metingen van de Dawn missie. De organische stoffen zijn vermoedelijk afkomstig van oude koolstofhoudende meteorieten die op Ceres terecht zijn gekomen. En kennelijk nogal veel, want het oppervlak bestaat nu voor 20% uit koolstof.

Schematic_Path_for_the_Evolution_of_Ceres____Upper_Crust-28641
Hoe de onderzoekers denken dat het oppervlak van Ceres ontstaan is. Ceres had mineralen die ontstaan zijn in aanwezigheid van water. Koolstofhoudende meteorieten sloegen in. Door de interactie van die koolstoffen werden organische stoffen gevormd. In de loop van Ceres’ leven is dit verder vermengd.

Ceres is waarschijnlijk ontstaan bij de vorming van het zonnestelsel, 4,6 miljard jaar geleden. De onderzoekers vermoeden dat Ceres afkomstig is van een koude plaats, buiten de baan van Jupiter. Toen de grote planeten later naar buiten migreerden, is Ceres naar binnen gedirigeerd.

Bron:
https://www.swri.org/press-release/swri-led-team-evidence-carbon-rich-surface-ceres