Wat is de planning van Mars InSight?

Mars InSight is geland. En nu? Het lijkt een beetje stil. Geen zorgen, de missie loopt volgens plan. Maar het duurt even voor de wetenschap goed en wel kan beginnen. Ergens deze week moeten de lenskappen van de twee camera’s afgeworpen worden. Nieuwe foto’s kunnen op deze site verwacht worden. Het Rotation and Interior Structure Experiment (RISE) begint ook al. Dit is een Belgisch radio-experiment waarmee kleine wiebelingen in de baan van Mars gedetecteerd kunnen worden.

In de eerste drie weken gaat InSight zijn omgeving in kaart brengen, zodat de beste plek voor de seismometer en de hittesonde gekozen kan worden. Pas 5 tot 6 weken na de landing wordt de seismometer geplaatst. Een week later wordt de beschermende hoes er over gezet.

De hittesonde wordt weer een week daarna geplaatst. Die gaat zich langzaam in de bodem boren. Verwacht wordt dat hij 50 cm per “hamercyclus” doet. Daarna kan hij meerdere dagen meten hoe de hitte van de sonde door de bodem beweegt. Na 40 dagen bereikt hij de diepte van 5 meter. Ondertussen meet de seismometer het geklop van de hittesonde. Daarmee kunnen we iets leren over lagen dieper onder het oppervlak.
https://mars.nasa.gov/insight/timeline/surface-operations/

Cubesat MarCO-B maakt vaarwel-foto van Mars.

De inzet van twee cubesats (MarCO-A en B) voor het doorzenden van gegevens van Mars InSight tijdens de landing is een succes gebleken. Terwijl MarCO-B langs Mars schoot, maakte het deze foto. Beide cubesats zijn niet in een baan rond Mars gebracht. Ze hebben Mars inmiddels verlaten en blijven in een baan rond de zon draaien.
https://www.jpl.nasa.gov/spaceimages/details.php?id=PIA22833

China gaat in 2021 de uitdaging aan bij Mars.

In 2020 gaan maar liefst vier missies naar Mars. China lanceert een ervan. En China is echt de uitdaging aan gegaan. Nooit eerder lanceerde dit land een missie naar een andere planeet. Nu gaan ze in een keer een orbiter en een lander met rover lanceren. En de rover is twee keer zo zwaar als hun vorige rover, Yutu die in 2013 met Chang’e 3 op de maan landde. Landen op Mars is echter andere koek. Meer dan de helft van alle missies die er naartoe gingen faalden.

Onlangs hebben Chinese wetenschappers twee kandidaat-landingsplaatsen gekozen. De eerste is Chryse Planitia. Men heeft een plek in de buurt van Viking 1 en Pathfinder gekozen. De tweede is ten westen van het Elysium Mons gebied. Het is niet zeker of de lander direct bij aankomst gaat afdalen, of dat het een tijdje in een baan blijft. De orbiter heeft een grote camera met het kaliber van de HiRISE camera van NASA. Het kan zijn dat eerst de landingsplaats in kaart wordt gebracht.

Net als de Yutu rover heeft de Mars-rover een radarinstrument dat onder het oppervlak kan kijken. Een multispectrale camera kan de samenstelling van het oppervlak in kaart brengen. De rover heeft verder een weerstation en een instrument om magnetische velden te detecteren.
http://www.planetary.org/blogs/guest-blogs/china-2020-rover-sites.html

Toch geen zout water op oppervlak van Mars gedetecteerd.

Bij nader inzien heeft de Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) op Mars geen vloeibaar water aan de oppervlakte gezien. In 2015 werd deze vondst groots aangekondigd. MRO had perchloraat gevonden in de donkere strepen in kraters, die leken of er water naar beneden had gelopen. Water met perchloraat kan op Mars vloeibaar zijn. Maar nieuw onderzoek toont aan de vondst van perchloraat in deze strepen op een fout in de gegevensverwerking berust.

De camera van MRO waarmee de waarnemingen gemaakt zijn, de Compact Reconnaissance Imaging Spectrometer for Mars (CRISM), werkt heel goed, maar niet perfect. Soms, als de camera van een donker naar licht gebied gaat, zorgt een kleine vertraging ervoor, dat sommige pixels net langer licht aangeven, terwijl dat er niet was. In het spectrum wordt dan een extra piek gezien. Daarvan waren de wetenschappers op de hoogte, en ze hadden methode om die pieken uit de gegevens te verwijderen. Het blijkt dat in 0,05% van de gevallen het er voor zorgde dat perchloraat gedetecteerd werd waar het er niet was.

De wetenschappers kwamen er achter toen ze perchloraat overal op Mars vonden, ook op plaatsen waar het geologisch niet kon kloppen. Het betekent niet dat er geen perchloraat in de bodem van Mars zit, maar dat het moeilijker is om het goed te detecteren.
https://www.sciencenews.org/article/mars-reconnaissance-orbiter-glitch-liquid-water

NASA’s Mars 2020 rover gaat definitief naar de Jezero krater

NASA heeft gisteren definitief besloten om de Mars 2020 rover te laten landen in de Jezero krater. Een workshop van wetenschappers had dit een paar weken geadviseerd. Jezero krater (genoemd is naar een dorp in Bosnië en Herzegovina) ligt een miljaren jaren geleden opgedroogde rivierbedding. Dat is interessant terrein voor de rover, die naar vroeger leven gaat speuren. Ook de monsters die de rover gaat verzamelen om met een latere sample return missie terug te brengen naar Aarde komen uit dit gebied.

Aan het einde van de wetenschappelijke workshop, op 19 oktober, lieten de wetenschappers weten dat ze de rover na de Jezero krater door wilden rijden naar een van de andere geoligisch interessante gebieden, 28 km verderop. Ik vroeg een van de wetenschappers die bij die workshop aanwezig was via Twitter, of dit plan nog door gaat. Ze zei dat dat niet waarschijnlijk leek. Heel misschien bezoekt de rover later een gebied halverwege, genaamd Midway. Continue reading “NASA’s Mars 2020 rover gaat definitief naar de Jezero krater”

Landingsplaats van de ExoMars rover gekozen.

Wetenschappers hebben vandaag gekozen waar de Europees-Russische ExoMars rover moet gaan landen. De keuze is gevallen op Oxia Planum, een gebied waar ooit water heeft gestroomd. Men denkt dat rivieren uit de nabij gelegen laaglanden uitmonden in Oxia Planum.

De landing van de rover wordt verwacht op 19 maart 2021. De ExoMars rover gaat 2 meter diep boren op zoek naar sporen van leven in Mars’ verleden.
http://www.esa.int/Our_Activities/Space_Science/ExoMars/Oxia_Planum_favoured_for_ExoMars_surface_mission

Nemen astronauten straks hun eigen magnetisch veld mee naar Mars?

Zouden astronauten straks hun eigen magnetisch veld mee kunnen nemen naar de maan of Mars? Een Italiaanse civiel ingenieur, Marco Peroni, denkt dat dat straks kan. Hij is tests aan het doen met een donut-vormig stelsel van elektrische kabels die rond en onder een basis opgezet moet worden. Door een elektrisch veld op het circuit te zetten, kan schadelijke straling worden geweerd. Astronauten zouden dan zelfs boven de grond kunnen leven in plaats van onder de grond.

http://www.leonarddavid.com/mars-moon-dwellings-artificial-magnetic-fields-protect-settlers/

https://www.universetoday.com/140217/plans-for-a-modular-martian-base-on-that-would-provide-its-own-radiation-shielding/