Mars kreeg tussen 2009 en 2016 deze schot hagel te verduren.

Ergens tussen 2009 en 2016 moet Mars geraakt zijn met een soort kosmische shotgun. Hoe we dat weten? Omdat op beelden uit 2009 deze kraters nog niet bestonden. Een kleine komeet of asteroïde moet in de tijd ertussen met hoge snelheid door de Martiaanse atmosfeer geschoten zijn. Daarbij is het in stukken gebroken voor het op de grond terecht kwam.

Waarschijnlijk wat het niet de gebruikelijke asteroïde bestaand uit ijzer of massief rots. Het is waarschijnlijk veel fragieler geweest. De enorme druk bij de tocht door de atmosfeer zorgde ervoor dat het object uiteen viel.

De 1 tot 7 meter grote kraters vielen in een gebied van 305 meter in doorsnede. De inslagen brachten lichter gekleurd materiaal naar boven dat onder het donkere oppervlak lag. Het is waarschijnlijk geen waterijs, want dat zou in die tijd (op deze plek, 30 graden van de evenaar) waarschijnlijk al gesublimeerd zijn.

De foto’s zijn gemaakt met de Context Camera van NASA’s Mars Reconnaissance Orbiter.

Bronnen:

https://www.syfy.com/syfywire/sometime-in-the-past-decade-mars-suffered-an-impact-shotgun-blast

https://www.uahirise.org/ESP_057984_1490

NASA’s laatste poging contact met Opportunity rover mislukt

Vannacht heeft NASA voor de laatste maal geprobeerd contact op te nemen met de Opportunity rover. En helaas liet Opportunity niet meer van zich horen. Morgen geeft NASA hierover een persconferentie.

De Opportunity rover landde op Mars op 25 januari 2004. NASA’s officiële “garantieperiode” voor de rover was 90 sols (Mars-dagen, 24 uur en 37 minuten). In plaats daarvan bleef de rover bijna 14,5 jaar actief.

De stofstorm van juni vorig jaar deed de rover de das om: er het stof blokkeerde het zonlicht en de rover was afhankelijk van zonlicht voor zijn energie.

 

 

opportunity_2x.png
Opportunity bleek jaren lang keer op keer onstopbaar. De comic XKCD nam dat heel letterlijk.

https://www.nasa.gov/press-release/nasa-to-share-results-of-effort-to-recover-mars-opportunity-rover

ESA’s Mars rover gaat Rosalind Franklin heten.

De Europees-Russische ExoMars rover die in maart 2021 op de rode planeet moet landen, heeft een naam gekregen. “Rosalind Franklin” is de naam die gekozen werd door ESA uit een lijst van 36.000 inzendingen. Rosalind Franklin was een Britse scheikundige die met haar werk in röntgen kristallografie een belangrijke bijdrage leverde aan het achterhalen van de structuur van DNA. Toen de Nobelprijs hiervoor werd uitgereikt, was zij al zes jaar ervoor overleden en de prijs wordt niet postuum uitgereikt.

Rosalind_Franklin.jpg

Rosalind gaat landen in Oxia Planum. De Mars-rover gaat op zoek naar (voormalig) leven op Mars en onder het oppervlak. Hiervoor heeft het een laboratorium aan boord en een boor die twee meter diep kan.

Bron:

http://www.esa.int/Our_Activities/Human_and_Robotic_Exploration/Exploration/ExoMars/ESA_s_Mars_rover_has_a_name_Rosalind_Franklin

Curiosity meet op slimme wijze de dichtheid van het gesteente waarover het rijdt

Af en toe lees je artikelen waaruit weer eens blijkt hoe vindingrijk sommige wetenschappers zijn. Neem nou dit onderzoek naar de dichtheid van gesteente in de Gale krater. Curiosity heeft een scala aan instrumenten aan boord, maar je kunt er niet de dichtheid mee meten van het gesteente waarover de rover rijdt. Of toch wel? Want Curiosity heeft ook een aantal accelerometers aan boord. Accelerometers heb je ook in je mobiel, maar die van Curiosity zijn veel nauwkeuriger. Ze zijn nodig om te weten onder welke hoek de rover rijdt, zodat de software kan ingrijpen als het voertuig gevaarlijk begint te hellen.

Technici krijgen die accelerometer gegevens doorgezonden, ook als de rover stil staat. En dan wordt het interessant. Want de accelerometers zijn zo gevoelig dat ze kleine afwijkingen als gevolg van de plaatselijke zwaartekracht kunnen meten. Een team van wetenschappers besloot daarom 5 jaar aan accelerometer gegevens te onderzoeken.

curiosity-gravity-figure-2.jpg
Als Curiosity verder van het centrum van Mars raakt (bijv. door een heuvel te bestijgen), wordt de zwaartekracht iets minder. De grijze lijn laat zien dat deze minder afnam dan verwacht werd (de stippellijn).

Wat blijkt: de dichtheid van het gesteente blijkt veel minder te zijn dan gedacht: 1680 kilogram per kubieke meter in plaats van 2810. Dit wijst erop dat het gesteente poreuzer is dan gedacht. Dit leert ons iets over de geschiedenis van de Gale krater. Men dacht dat er, toen er water in de krater stond (4 miljard jaar geleden), veel meer sediment opgestapeld was. Misschien is de krater toen niet volledig met water gevuld.

https://asunow.asu.edu/20190131-discoveries-mars-rover-curiosity-makes-first-gravity-measuring-traverse-red-planet

Opportunity blijft stil op zijn 15e verjaardag op Mars.

Gisteren was het 15 jaar geleden dat Opportunity landde in de Eagle krater. Tenminste 14 en een half jaar was de rover actief, veel langer dan de 90 sol (Mars-dagen) “garantieperiode” die NASA opgaf. De rover legde meer dan 45 kilometer af op zijn reis van krater naar krater. Opportunity deed nog heel interessant onderzoek, tot in juni vorig jaar een globale stofstorm opstak. Vrijwel onmiddelijk werd het vrij donker door het stof in de lucht en de zonnepanelen leverde niet genoeg energie op om te functioneren. Vrijwel onmiddelijk ging de rover in winterslaap.

De storm ging rond augustus-september liggen. Het rover team had gehoopt dat zogenaamde “dust devils” de zonnepanelen zou schoonvegen, zoals die dat al vaker gedaan hadden (dit was waarom de rover het zo onverwacht lang volgehouden heeft). Deze maand zou het seizoen voor die dust devils zijn, en daarom pleitte de roverbestuurders voor bij NASA om naar signalen van de rover te blijven luisteren. Helaas blijft het toch stil vanuit Meridiani Planum.

 

InSight grijpt en Curiosity boort.

Er gebeurt weer van alles op Mars. Mars InSight bereid zich voor om de seismometer op de grond te zetten.

De Curiosity rover heeft weer een monster aan geboord. Dat was nog lastiger dan je misschien dacht. Wetenschappers hadden interessant gesteente gevonden om te onderzoeken, maar het gesteente was te hard voor de boor. De boor kwam niet diep genoeg om een geschikt monster te verkrijgen.
https://mars.nasa.gov/msl/mission/mars-rover-curiosity-mission-updates/?mu=sols-2160-2162-go-for-drill-on-the-red-jura

Maar nu is het wel gelukt en wetenschappers zijn best een beetje opgelucht. Dit was het 19e monster dat Curiosity geboord heeft.

Onderweg maakte de rover ook nog deze foto van gelaagd gesteente (bewerkt door Justin Coward).

Sol 2262 - Lairig Ghru

Bronnen:
https://mars.nasa.gov/msl/mission/mars-rover-curiosity-mission-updates/?mu=sols-2160-2162-go-for-drill-on-the-red-jura

De ExoMars Trace Gas Orbiter vindt geen methaan in atmosfeer van Mars.

De Europees-Russische ExoMars Trace Gas Orbiter (TGO) heeft geen enkel methaan kunnen detecteren in de atmosfeer van Mars. TGO heeft twee instrumenten die heel lage concentraties kunnen detecteren. Maar er is nog niets gevonden. Dat is interessant, want de Curiosity rover heeft wel methaan gevonden. Wat TGO wel heeft kunnen aantonen, is dat het methaan in ieder geval niet van boven (meteorieten) afkomstig is. Dat sluit in ieder geval die bron uit.
TGO blijft in zoeken tot minstens 2022. Genoeg om variaties met de seizoenen, zoals gevonden door Curiosity, te kunnen ontdekken.