Oude Venus-sonde vond mogelijk ook fosfine

Twee weken geleden werd bekend gemaakt dat fosfine in de atmosfeer van Venus is gevonden en dat dit mogelijk een biologische oorsprong heeft. Dit maakte nogal wat los in de wetenschap. Kwam er eerst bijna geen geld los voor Venus-missies, nu wordt er druk gespeculeerd over wat we naar Venus moeten sturen om eventueel leven in de atmosfeer aan te tonen. Het bedrijf RocketLab deelde al een impressie van een mogelijke Venus missie gebaseerd op hun standaard satellietontwerp Photon, compleet met afdalingssonde.

Eerst willen wetenschappers echter zien dat fosfine aangetoond wordt op een andere manier dan met radio spectra. Dit om te voorkomen dat we iets over het hoofd zien in de interpretatie van die gegevens. Maar wat als we nou eens al fosfine gevonden hebben met oude atmosferische sondes? De Pioneer-Venus stuurde in 1978 maar liefst 4 sondes de atmosfeer van Venus in. Een ervan, de grootste van de vier, had een instrument bij zich, genaamd Large Probe Neutral Mass Spectrometer (LNMS). Met dit instrument werd de samenstelling van de atmosfeer gemeten vanaf een hoogte van 67 km tot op het oppervlak.

De grootste sonde van de Pioneer-Venus Multiprobe missie. (Credits: NASA)

Massa spectrometers zijn instrumenten waarin molekulen in een monster worden geioniseerd. Molekulen worden in feite in stukken gebroken en die stukken hebben een elektrische lading (ionen). Daarna wordt het monster versneld en door een magnetisch veld geleid. De baan van lichtere ionen wordt meer afgeleid dan zwaardere ionen en zo komen we te weten hoe zwaar ze zijn. Op die manier hoop je te kunnen achterhalen wat de oorspronkelijke molekulen waren.

Wetenschappers hebben die de oude gegevens van dit instrument nog eens bekeken, speciaal de gegevens die verzameld zijn op 50 tot 60 km hoogte. Destijds werd er niet eens gedacht aan de mogelijkheid dat zulke stoffen in de atmosfeer zouden kunnen bestaan. En de detectie van fosfine was bovendien gemakkelijk over het hoofd te zien.

Na hernieuwd onderzoek zeggen wetenschappers dat er een “verleidelijke mogelijkheid” is, dat er fosfine gevonden is. Niet alleen fosfine zelf, maar ook de fragmenten van fosfine die je zou verwachten met een massa spectrometer te vinden. Ze zeggen verder dat het er op lijkt dat de aanwezigheid van chemische stoffen uit balans is op deze hoogte in de atmosfeer. Precies zoals je zou verwachten als er leven in de atmosfeer is, of ten gevolge van chemische reacties die ons nog niet bekend zijn.

Analyse van de Pioneer-Venus gegevens (Credits: Rakesh Mogul et al.)

Dit zou kunnen betekenen dat de onlangs gedane metingen geen kortstondige afwijking waren, maar dat het fosfine in ieder geval al 40 jaar in de atmosfeer van Venus zit. Toch is nog niet iedereen overtuigd. Zo zou de concentratie fosfine in de gegevens van Pioneer-Venus veel hoger zijn dan de concentratie die twee weken geleden gemeld is. Maar nog niet alle gegevens van Pioneer-Venus zijn onderzocht. Er is nog veel meer te vinden op microfilm. Die data is niet gedigitaliseerd en vanwege COVID-19 kunnen de wetenschappers nu niet zomaar toegang krijgen. Die toestemming hopen ze echter wel deze week te regelen.

Wetenschappers zijn daarnaast op zoek naar nog meer oude datasets. De metingen van de Venera sondes van de Sovjet Unie zijn er waarschijnlijk niet gevoelig genoeg voor. En het is niet bekend waar die gegevens zijn opgeslagen. Ook oude infrarood telescoop gegevens van Venus worden nu onderzocht. In de nabije toekomst komen de Europese BepiColombo, de Solar Orbiter en NASA’s Parker Solar Probe ook langs Venus. Wellicht dat die nog kunnen bijdragen met nieuwe metingen.

Bronnen:

http://www.leonarddavid.com/decades-old-data-backs-phosophine-detection-in-clouds-of-venus-sign-up-for-signature-of-life/

https://www.scientificamerican.com/article/a-nasa-probe-may-have-found-signs-of-life-on-venus-40-years-ago/

https://avs.scitation.org/doi/10.1116/1.570059

Coverafbeelding: NASA

BepiColombo heeft succesvolle passage langs Aarde tijdens corona maatregelen

Normaal gesproken worden ESA missies zoals BepiColombo geleid vanuit het vluchtleidingscentrum ESOC in Darmstadt. Maar hoe leidt je een ruimtemissie die op het punt staat dicht langs de Aarde te scheren, als je 1,5 meter afstand van elkaar moet houden? Het is bovendien een actie die je niet kunt uitstellen. De wetten van de baanmechanica wachten op niemand. Kun je een missie als BepiColombo ook leiden vanaf huis?

A_year_of_space_selfies_pillars.gif
Tijdens de flyby van BepiColombo moeten o.a. een hoop antennebewegingen worden uitgevoerd. (beelden: ESA)

ESA beseft dat een vluchtleidingscentrum met personeel met een besmettelijke ziekte ook geen goed idee is. Dus 24 maart besluit ESA dat er verregaande maatregelen nodig zijn. En dat moet liefst ook een beetje snel gebeuren, want al 10 april komt BepiColombo op slechts 12.700 km afstand langs Aarde. BepiColombo maakt die passage onderweg naar de planeet Mercurius om extra snelheid te krijgen van het Aardse zwaartekrachtveld. Ook vliegt BepiColombo een tijdje in de schaduw van de Aarde en het is de eerste keer dat het ruimteschip geen direct zonlicht opvangt.

Maar liefst 21 satellieten worden in een standby modus gebracht, waaronder twee Mars orbiters, de gloednieuwe Solar Orbiter en de vier Cluster satellieten. In deze standby modus worden alleen kritieke taken ondernomen om de ruimteschepen in leven en op koers te houden. Ondertussen werkt ESA aan maatregelen zodat een groot aantal van taken rond het beheer van deze missies vanaf thuis uitgevoerd kunnen worden.

BepiColombo_flight_control_team_take_flyby_selfie_pillars.jpg
Het vluchtleidingscentrum in Darmstadt tijdens de flyby van BepiColombo (foto: ESA)

Op tijd voor de flyby van BepiColombo is alles in stelling. Slechts een kleine bemensing is rond 10 april daadwerkelijk in het ESOC vluchtleidingscentrum aanwezig. En het werk wat men gepland heeft kan zo doorgaan. Onder andere wil ESA 11 instrumenten aan boord testen aan boord van de Mercury Planetary Orbiter (MPO). Het is deze satelliet, die nog vast zit aan de voortstuwingsmodule en de Japanse Mercury Magnetic Orbiter, die straks in een lage baan rond Mercurius hoge resolutie opnamen zal maken.

BepiColombo_s_last_close-ups_of_Earth_during_flyby_article.gif
Beelden van de Aarde door een van de camera’s van BepiColombo (foto’s ESA)

De maatregelen rond het coronavirus hebben uiteindelijk geen impact op het functioneren van BepiColombo. De hele manouvre loopt succesvol. En zo kan BepiColombo voorlopig weer even verder. Tot de eerste passage langs Venus op 15 oktober 2020.

ESA is niet de enige ruimtevaartorganisatie die vluchtleiders laat thuiswerken. Ook bij het Jet Propulsion Laboratory in Californië zitten sinds kort bestuurders van de Curiosity rover thuis.

PIA23773-16.jpg
De roverbestuurders van Curiosity die thuis werken (foto: NASA/JPL)

 

Bronnen:

http://www.esa.int/Science_Exploration/Space_Science/BepiColombo/BepiColombo_takes_last_snaps_of_Earth_en_route_to_Mercury

http://www.esa.int/Science_Exploration/Space_Science/BepiColombo/ESA_to_conduct_BepiColombo_flyby_amid_coronavirus_crisis

https://www.esa.int/Science_Exploration/Space_Science/ESA_scales_down_science_mission_operations_amid_pandemic

https://www.jpl.nasa.gov/news/news.php?release=2020-070

Coverafbeelding: ESA