Naberichten over de Indiase Vikram lander

Vorige week zweeg de Indiase Vikram lander 2,1 km boven het maanoppervlak in alle talen. De lander werd als verloren beschouwd. Maar vorig weekend ging er al het gerucht dat de lander gezien zou zijn op foto’s van de orbiter van de Chandrayaan 2 missie. Deze orbiter heeft een camera met een resolutie van 0,3 meter.

De lander zou op zijn poten staan, maar wel wat gekanteld. De Indiase ruimtevaartorganisatie ISRO heeft dit bevestigd en onderneemt pogingen om alsnog contact met de lander te krijgen. De foto’s zijn nog niet vrij gegeven.

NASA’s Lunar Reconnaissance Orbiter gaat volgende week proberen de lander op de foto te zetten. Deze orbiter heeft een camera met een resolutie van 0,5 meter, dus het is de vraag of we er veel meer over zullen leren.

Cees Bassa van de Dwingeloo radiotelescoop zegt op basis van analyse hiermee dat de Vikram lander niet op 2,1 km hoogte was toen het signaal verloren ging, maar dicht boven het oppervlak. Als dat zo was, dan kwam de lander waarschijnlijk hard neer.

Landing van Indiase Vikram-lander mislukt

Eens te meer bleek vrijdagavond hoe moeilijk het is om zacht op de maan te landen. Tot op 2,1 km hoogte volgde de Indiase Vikram lander keurig zijn beoogde traject, maar daarna is het contact verloren. Het lijkt erop dat de lander is gaan tuimelen.

De Dwingeloo Radio Telescope volgde het signaal van Vikram en daarop was ook te zien hoe het Dopler signaal weg viel.

Hoe jammer het verlies van de lander ook is, India heeft met Chandrayaan-2 ook een orbiter in een baan rond de maan gebracht en die functioneert goed. De Indiase premier Modi, die ook aanwezig was in het vluchtleidingscentrum, sprak achteraf het personeel moed in.

 

 

 

Vrijdagavond landt Chandrayaan-2 op de maan

Vrijdagavond tussen 22:00 en 23:00 wordt het spannend in het vluchtleidingscentrum in Bangalore. Dan moet de Indiase Vikram lander gaan landen op de zuidpool van de maan. Om precies te zijn op de vlakte tussen de kraters Manzinus C en Simpelius N.

De Indiase ruimtevaartorganisatie ISRO heeft een Youtube kanaal waar de landing live gezien kan worden.

 

Bronnen:

https://www.isro.gov.in/update/03-sep-2019/chandrayaan-2-update-first-de-orbiting-maneuver

Coverfoto: ISRO

Chandrayaan-2 maakt eerste foto’s van de maan

De Indiase Chandrayaan-2 draait sinds vorige week in een baan rond de maan. En er was voldoende gelegenheid inmiddels om de Terrain Mapping Camera-2 te testen. De baan van de orbiter-lander-combinatie wordt nog verder verlaagd tot 100 bij 100 km op 1 september. De Vikram lander zal op 2 september ontkoppelen en afdalen naar een baan van 100 bij 30 km. De landing moet op 7 september gaan plaats vinden.

De radiotelescoop van Dwingeloo detecteerde de orbit insertion burn van Chandrayaan-2:

slide1.png
Een foto van de achterkant van de maan. De krater Mitra is genoemd naar de Indiase natuurkundige Sisir Kumar Mitra. (Foto: Chandrayaan-2/ISRO)
slide2.png
De 169 km grote krater Sommerfeld, gefotografeerd vanaf 4375 km hoogte. Binnenkort zal deze camera foto’s nemen vanaf 100 km hoogte. (Foto: Chandrayaan-2/ISRO)
slide3.png
De noordpool van de maan met de kraters Plaskett (109 km), Rozhdestvenskiy (177 km) en Hermite (104 km). In de krater Hermite is de laagste temperatuur in ons zonnestelsel gemeten: -247 graden Celsius. Dat is kouder dan op Pluto. (Foto: Chandrayaan-2/ISRO)

 

Bron:

https://www.isro.gov.in/update/26-aug-2019/images-of-lunar-surface-captured-terrain-mapping-camera-2-tmc-2-of-chandrayaan-2

Coverfoto: De eerste foto van de maan door Chandrayaan-2 (ISRO)

Mogelijk meer ijs in poolkraters van de maan (en ernaast)

Kraters op de polen van de maan zouden misschien beduidend meer waterijs kunnen bevatten dan tot nu toe gedacht werd. Dat baseren astronomen op onderzoek naar de poolkraters van de planeet Mercurius. NASA’s MESSENGER satelliet heeft de hoogte en diepte van kraters op Mercurius in kaart gebracht. Daarbij viel op dat deze kraters ondieper waren hoe dichter bij de polen ze zich bevinden. En inmiddels weten we dat in die poolkraters van Mercurius zich waterijs bevindt. De gedachte is dat de kraters ondieper zijn door de ijslagen die zich er in gevormd hebben.

Een zelfde onderzoek is ook gedaan naar kraters bij de polen van de maan met NASA’s Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO). En ook kraters dichterbij de polen van de maan blijken ondieper te zijn. Hoewel in de poolkraters van de maan waterijs is gevonden, zijn er niet zulke dikke lagen gevonden. De onderzoekers denken echter dat er wel degelijk meer waterijs moet zijn, mogelijk onder een paar meter ander materiaal. Ze berekenen dat er twee ordes van grootte meer waterijs zou kunnen zijn dan tot nu toe gedacht: zo’n 100 miljoen ton.

Een ander onderzoek naar waterijs in de poolkraters van de maan vroeg zich af of dit waterijs echt voor bijna altijd zal blijven bestaan. Eerder onderzoek (met NASA’s in 2013 gelanceerde LADEE missie naar de ijle atmosfeer van de maan) toonde aan dat er een watercyclus bestaat op de maan. Meteorietinslagen op de maan leggen ijs in de diepere maanbodem bloot. Dat verdampt en kan terechtkomen in de permanent donkere kraters op de polen van de maan.

Maar een nieuwe studie suggereert dat dat waterijs daar niet voor altijd hoeft te blijven. Hoewel zonlicht deze kraters nooit bereikt, kunnen zonnewind en micrometeorieten er wel komen. Die deeltjes kunnen waterijs doen opspatten. En door de lage zwaartekracht van de maan kunnen kleine waterdeeltjes tot 30 km verder komen. Volgens het artikel zouden astronauten misschien niet in het donker hoeven te zoeken naar water, maar in de zonbeschenen gebieden in de buurt van de kraters.

meteoritemoonwater.gif

De interesse naar waterijs op de maan is groeiende, omdat het omgezet kan worden naar waterstof en zuurstof. Raketten kunnen met die brandstof makkelijker de rest van ons zonnestelsel bereiken. Diverse landen en organisaties willen binnenkort in de buurt van de polen van de maan landen, dus het zal niet bijzonder lang duren voor we precies weten hoe het zit.

Bronnen:

http://www.leonarddavid.com/earths-moon-research-points-to-more-water-ice-deposits/

https://www.nasa.gov/feature/goddard/2019/moon-mercury-ice

https://www.nasa.gov/feature/goddard/2019/inside-dark-polar-moon-craters-water-not-as-invincible-as-expected-scientists-argue

https://www.nasa.gov/press-release/goddard/2019/ladee-lunar-water

 

Indiase Chandrayaan-2 is op weg naar de maan

De Indiase maanmissie Chandrayaan-2 is toch op weg. Aanvankelijk zou de lancering 14 juli plaatsvinden, maar een uur voor de lancering, werd deze geschrapt wegens technische problemen. Er werd gevreesd dat Chandrayaan-2 zijn lanceerwindow niet zou gaan halen. Maar technici wisten het probleem te verhelpen en een week later, op 22 juli ging de GSLV Mk III raket alsnog omhoog.

De lancering blijkt uiteindelijk zeer goed gegaan te zijn. De raket bracht de combinatie van orbiter en lander in een 6000 km hogere baan dan verwacht. Dit betekent dat minder brandstof nodig is om naar de maan te komen.

Het satelliet-team van Chandrayaan-2 heeft 4 manoevres uitgevoerd om de baan om de Aarde verder te verhogen. Later deze maand moet de combinatie in een baan rond de maan komen. De landingsdatum staat nog steeds gepland op 6 september dit jaar.

Bronnen:

https://www.nasaspaceflight.com/2019/07/india-moon-isro-launch-nations-first-lunar-landing-mission/

https://spaceflightnow.com/2019/07/22/india-launches-robotic-mission-to-land-on-the-moon/

Zondag lanceert India een maanlander met rover

India gaat op 14 juli om 22:21 haar tweede maanmissie, Chandrayaan-2, lanceren op een GSLV Mk III raket. De missie bestaat uit een 2379 kg wegende orbiter, een lander genaamd Vikram en een 27 kg wegende rover genaamd Pragyan. De orbiter heeft een hoge resolutie camera en brengt de lander in een baan rond de maan. Ook heeft de orbiter een radar systeem (Synthetic Aperture Radar) waarmee de dikte van onder andere ijslagen in de permanent donkere kraters van de maan gemeten kunnen worden.

D-2FU2QXUAE2vU3.jpg
De GSLV MK III raket, de krachtigste Indiase raket. Foto: ISRO (via Ravi Ghandi op Twitter: @RavsGandhi).

De landing van de Vikram lander moet op 6 september gaan plaatsvinden op de zuidpool van de maan. De landingsplaats ligt op de vlakte tussen de kraters Manzinus C en Simelius N op 70 graden zuiderbreedte. Maar er gaan geruchten dan de landingsplaats ook zuidelijker zou kunnen liggen.

D-zGpl3U0AAFELb.jpg
Het traject van Chandrayaan-2 (afbeelding: ISRO (via Ravi Ghandi op Twitter: @RavsGandhi).

De Vikram lander heeft als doel de Pragyan rover op het oppervlak te zetten en daarna om communicatie met de rover mogelijk te maken. Maar het heeft zelf ook wetenschappelijke instrumenten aan boord. Zo is er een seismometer, een infrarood camera en een instrument om de zeer ijle atmosfeer van de maan te onderzoeken. Tenslotte heeft de lander een retroreflector, geleverd door NASA, waarmee de precieze afstand tot de maan gemeten kan worden met lasers.

Pragyan, Sanskriet voor wijsheid, is een rover met 6 wielen en een rechtopstaand zonnepaneel. De 27 kg wegende rover moet tenminste 14 dagen onderzoek kunnen doen. Het heeft instrumenten om de samenstelling van het oppervlak te meten en camera’s aan de voorkant van de rover. Na 14 dagen begint de koude nacht op de maan. De rover is er niet op berekend om die te overleven. Er wordt nog wel een poging gedaan na de maan-nacht weer contact te krijgen met de rover.

D-xF5i9UEAAT_eQ.jpg
De lander (links) en de orbiter (rechts). Foto: ISRO (via Ravi Ghandi op Twitter: @RavsGandhi).

Er is een live stream aangekondigd: https://www.isro.gov.in/ of https://www.youtube.com/user/DoordarshanNational.

 

 

Bronnen:

http://www.planetary.org/blogs/guest-blogs/2019/chandrayaan-2-what-to-expect.html

http://www.planetary.org/explore/space-topics/space-missions/chandrayaan-2.html

https://www.isro.gov.in/chandrayaan2-home-0

Credit coverfoto: ISRO