De maan krimpt en maanbevingen vinden vermoedelijk nog plaats

De maan krimpt en daarom vinden er nu nog steeds maanbevingen plaats, mogelijk tot 5 op de schaal van Richter. Dat blijkt uit onderzoek naar metingen van seisometers die door de Apollo missies geplaatst zijn. Dat er seismische activiteit is geweest, dat wisten we al. Maar men ging er van uit dat de bevingen vrij gering waren.

Hoe komt het dat we nu pas geleerd hebben dat die maanbevingen krachtiger zijn en dat de maan krimpt? Dat komt omdat wetenschappers nu een algoritme gebruikt hebben om met een seismisch netwerk van weinig instrumenten, zoals die van Apollo, toch de lokatie van een beving te kunnen vinden. En ze vonden dat 8 van 28 ondiepe bevingen binnen 30 km afstand van op foto’s gevonden breuklijnen voorkwamen.

Zes van de 8 bevingen bij die breuklijnen vonden plaats toen de maan zich op haar verste punt in haar baan om de Aarde bevond. Op dat moment is de spanning als gevolg van getijdewerking op de maan het hoogst. Dat de maan krimpt blijkt uit het soort seismische activiteit.

Seismometers werden geplaatst op de Apollo 11, 12, 14, 15 en 16 missies. Die van Apollo 11 viel na 3 weken uit. De metingen geplaatst op de andere Apollo missies werden gevolgd tot in 1977, toen ze uitgezet werden. Apollo 17 astronauten Gene Cernan en Harrison Schmitt reden bovendien met hun Lunar Rover langs een klif (“Lee-Lincoln fault scarp”) die vermoedelijk ontstaan is als gevolg van het krimpen van de maan.

 

Bronnen:

https://www.nasa.gov/press-release/goddard/2019/moonquakes

 

Yutu 2 rover vindt mogelijk gesteente mantel van de maan

De eerste wetenschappelijke resultaten van de Chinese maanmissie Chang’e 4 zijn binnen. Chang’e 4 werd naar het Zuidpool-Aitken-bekken gestuurd omdat gedacht werd dat deze grote inslagkrater diep genoeg zou zijn om de mantel van de maan te onthullen. Spectra genomen met de Visible and Near Infrared Spectrometer (VNIS) op de Yutu 2 rover tonen inderdaad de stoffen die men verwachtte in de mantel van de maan.

Yutu 2 heeft duidelijk ander materiaal gevonden dan Apollo materiaal en gesteente onderzocht door de Yutu rover op de Chang’e 3 missie aan de voorkant van de maan. Het oppervlak ligt waarschijnlijk bedekt met ejecta van de nabijgelegen krater Finsen. Het is goed te weten dat er zulk interessant materiaal te vinden is, want de Chang’e 6 monstername missie moet er over een tijd ook gaan landen.

20190306_rock-Yutu2-20cm-1point2metre-distant-release-march4-2019-CLEP-CNSA-zoom.png
Een steen die Yutu 2 onderzocht heeft. De foto is gemaakt met de Visible and Near Infrared Spectrometer (VNIS).

Inmiddels is de nacht weer in gegaan voor Chang’e 4 en Yutu 2. Yutu 2 rijdt elke maan-dag nog steeds, maar het valt op dat hij elke maan-dag kortere ritten maakt. Volgens de Chinese ruimtevaartorganisatie is hij echter in goede staat.

Bronnen:

http://www.planetary.org/blogs/guest-blogs/2019/change-4-may-have-discovered.html

Jeff Bezos onthult “Blue Moon” maanlander

Jeff Bezos, eigenaar van Blue Origin (en Amazon), heeft afgelopen nacht onthuld dat het bedrijf een maanlander heeft ontwikkeld. “Blue Moon” is de naam van de lander die onbemand kan vliegen, maar het zou ook astronauten op het oppervlak kunnen brengen. Bezos vertelde dat zijn bedrijf al drie jaar bezig was met het ontwerp ervan. Hij zei ook dat Blue Moon NASA zou kunnen helpen met het behalen van het doel om in 2024 astronauten op de maan te brengen.

De eerste versie van Blue Moon moet in staat zijn om 3600 kg aan lading op het oppervlak te brengen, maar een grotere variant zou zelfs 6500 kg kunnen laten landen. Dat zou bijvoorbeeld module van een maanbasis kunnen zijn, of een rakettrap om astronauten terug naar Aarde te brengen. Uiteraard kan Blue Moon gelanceerd worden op Blue Origin’s toekomstige New Glenn raket.

Hier is de hele presentatie van Bezos te zien:

 

Bronnen:

https://spaceflightnow.com/2019/05/09/blue-origin-announcement/

https://www.blueorigin.com/blue-moon

 

Indiase maanlander Chandrayaan-2 uitgesteld naar juli

De lancering van India’s Chandrayaan-2 maanlander laat op zich wachten tot juli dit jaar. Officieel zou de Indiase ruimtevaartorganisatie ISRO voorzichtiger geworden zijn na de mislukte landing van de Israelische Beresheet op 11 april.

De waarschijnlijke reden is dat de orbiter plus lander plus rover bij elkaar zwaarder zijn dan gedacht. En daarom is een zwaardere raket nodig, de GSLV Mark III. Een andere reden is dat bij een landingstest twee van de poten van het landingsgestel beschadigd zijn.

De lancering staat nu gepland tussen 9 en 16 juli, waarbij de landing moet gaan plaatsvinden op 6 september. Een eerdere poging was ook mogelijk geweest, ware het niet dat er op 16 juli een maansverduistering plaats vindt. Zowel lander als rover gebruiken zonnepanelen voor hun energievoorziening en zijn er niet op gebouwd om langer dan een maan-dag (14 Aardse dagen) te overleven. Vandaar dat ISRO liever voorkomt dat ze met een maansverduistering rekening moeten houden.

Bronnen:

http://www.planetary.org/blogs/jason-davis/chandrayaan-2-launch-delayed-july.html

 

Coverfoto: Dean Sumith (Wikimedia Creative Commons)

 

Magma is misschien het antwoord op de vraag hoe de maan gevormd werd

Zelfs 50 jaar na Apollo 11 blijven er vragen over hoe de maan is ontstaan. De gangbare theorie is dat 50 miljoen jaar na de vorming van het zonnestelsel een protoplaneet ter grootte van Mars, Theia genoemd, op onze jonge planeet ingeslagen is. Als je die theorie test in een computersimulatie krijg je een maan die voornamelijk bestaat uit het materiaal van Theia. Uit 382 kilogram aan monsters die de Apollo vluchten terug brachten bleek dat de maan voornamelijk uit hetzelfde materiaal als de Aarde bestaat. Dus wat klopt er niet?

Wetenschappers uit Japan en de V.S. zeggen nu dat in de bestaande modellen een ding over het hoofd gezien is: de Aarde was in die tijd bedekt met een zee van magma, terwijl Theia al een vast object was. Na de inslag werd het magma nog meer verhit en zette het uit. Als je dat gegeven in de computersimulatie meeneemt, dan komt dat magma in een baan rond de Aarde en vormt een maan met 80% materiaal van de Aarde.

Zulke computersimulaties worden trouwens uitgevoerd in supercomputers die de trajecten van miljoenen tot miljarden deeltjes kunnen berekenen. Voor een wetenschappelijk artikel zoals deze worden bovendien vele variabelen getest om te zien of de theorie dan nog steeds stand houdt. Hierna zullen andere wetenschappers waarschijnlijk de theorie willen testen, bijvoorbeeld met monsters die met Apollo verzameld zijn.

Bron:

https://phys.org/news/2019-04-magma-key-moon-makeup.html

Credits afbeelding: Hosono, Karato, Makino en Saitoh

Yutu 2 rover rijdt nog altijd voort

De zon is weer opgekomen in de Von Kármán krater. De Chinese Chang’e 4 missie gaat de vijfde maan-dag in. De Yutu 2 rover heeft inmiddels ruimschoots zijn beoogde levensduur van 3 maanden overschreden en hij rijdt nog steeds. Yutu 2 heeft inmiddels een afstand van 179 meter afgelegd en beweegt langzaam maar zeker westwaards.

Erg veel informatie over de missie wordt niet vrijgegeven, anders dat alle instrumenten naar behoren werken. Een onderzoeker van een Zweeds instrument aan boord van Yutu 2 zegt over ongeveer een maand de eerste resultaten te kunnen delen.

D5I8ef4XsAALtEj.jpg
Yutu 2 fotografeerde zichzelf en sporen van zijn wielen in de bodem.

De voorganger van Yutu 2, Yutu, die in 2013 met Chang’e 3 landde, kon na 42 dagen niet verder rijden vanwege kortsluiting. Het lijkt erop dat met Yutu 2 veel geleerd is van zijn voorganger.

http://www.planetary.org/blogs/guest-blogs/2019/change-4-updates-day-4.html

Beresheet 2.0 en experiment heeft crash misschien overleefd

Teleurstelling alom toen de lander Beresheet vorige week neerstortte op Mare Serenitatis. Maar er is hoop. Morris Kahn, directeur van SpaceIL, heeft gezegd dat er een Beresheet 2.0 gebouwd gaat worden.

Een experiment van NASA op Beresheet heeft de crash mogelijk overleefd. Beresheet raakte op 149 meter boven het oppervlak uit controle. Mogelijk heeft het Laser Retro-reflector Array (LRA) instrument die val overleefd. LRA is feitelijk een bal met reflectoren. Wanneer NASA’s Lunar Reconnaissance Orbiter over het gebied van de crash heen komt, gaat het proberen met de laser hoogtemeter of LRA een reflectie te zien geeft.

Bron:

http://www.leonarddavid.com/did-nasa-experiment-survive-on-failed-israel-moon-lander/