Nog meer lees- en kijkvoer over Apollo 11

Zo vlak voor de 50ste viering van de Apollo 11 landing, is er natuurlijk online heel veel te zien en te lezen over de maanlanding.

Ter herinnering van de lancering van Apollo 11 wordt op 16, 17 en 18 juli een Saturnus V raket geprojecteerd op het Washington Monument in de Amerikaanse hoofdstad.

https://airandspace.si.edu/go-for-the-moon

washington monument saturn V.PNG

Over lancering gesproken, deze video is al langer online, maar hij blijft mooi: de vertraagde beelden van de lancering van Apollo 11, met uitleg wat er precies plaats vindt.

 

Doorgaan met het lezen van “Nog meer lees- en kijkvoer over Apollo 11”

Ook tweede landing van Hayabusa 2 een succes

Ook Hayabusa 2’s tweede landing op de asteroïde Ryugu is een succes. De satelliet daalde in de nacht van woensdag op donderdag af naar het oppervlak en schoot nog eens een kogel van tantaal af, om het opschietende materiaal vervolgens op te vangen. Waarschijnlijk heeft de Japanse missie hiermee nog meer monsters weten te verzamelen. Daarmee is Hayabusa 2 de eerste onbemande missie ooit dat monsters verzamelde van onder het oppervlak van een ander hemellichaam.

Hayabusa 2 is inmiddels terug in zijn baan van 20 km om Ryugu. De missieplanners zijn uiterst tevreden over het resultaat. Wat nu rest is de weg terug naar Aarde met de monsters, die in december dit jaar ingezet gaat worden.

Bronnen:

https://www.japantimes.co.jp/news/2019/07/11/national/science-health/japans-hayabusa2-probe-makes-second-touchdown-distant-asteroid/

 

Zondag lanceert India een maanlander met rover

India gaat op 14 juli om 22:21 haar tweede maanmissie, Chandrayaan-2, lanceren op een GSLV Mk III raket. De missie bestaat uit een 2379 kg wegende orbiter, een lander genaamd Vikram en een 27 kg wegende rover genaamd Pragyan. De orbiter heeft een hoge resolutie camera en brengt de lander in een baan rond de maan. Ook heeft de orbiter een radar systeem (Synthetic Aperture Radar) waarmee de dikte van onder andere ijslagen in de permanent donkere kraters van de maan gemeten kunnen worden.

D-2FU2QXUAE2vU3.jpg
De GSLV MK III raket, de krachtigste Indiase raket. Foto: ISRO (via Ravi Ghandi op Twitter: @RavsGandhi).

De landing van de Vikram lander moet op 6 september gaan plaatsvinden op de zuidpool van de maan. De landingsplaats ligt op de vlakte tussen de kraters Manzinus C en Simelius N op 70 graden zuiderbreedte. Maar er gaan geruchten dan de landingsplaats ook zuidelijker zou kunnen liggen.

D-zGpl3U0AAFELb.jpg
Het traject van Chandrayaan-2 (afbeelding: ISRO (via Ravi Ghandi op Twitter: @RavsGandhi).

De Vikram lander heeft als doel de Pragyan rover op het oppervlak te zetten en daarna om communicatie met de rover mogelijk te maken. Maar het heeft zelf ook wetenschappelijke instrumenten aan boord. Zo is er een seismometer, een infrarood camera en een instrument om de zeer ijle atmosfeer van de maan te onderzoeken. Tenslotte heeft de lander een retroreflector, geleverd door NASA, waarmee de precieze afstand tot de maan gemeten kan worden met lasers.

Pragyan, Sanskriet voor wijsheid, is een rover met 6 wielen en een rechtopstaand zonnepaneel. De 27 kg wegende rover moet tenminste 14 dagen onderzoek kunnen doen. Het heeft instrumenten om de samenstelling van het oppervlak te meten en camera’s aan de voorkant van de rover. Na 14 dagen begint de koude nacht op de maan. De rover is er niet op berekend om die te overleven. Er wordt nog wel een poging gedaan na de maan-nacht weer contact te krijgen met de rover.

D-xF5i9UEAAT_eQ.jpg
De lander (links) en de orbiter (rechts). Foto: ISRO (via Ravi Ghandi op Twitter: @RavsGandhi).

Er is een live stream aangekondigd: https://www.isro.gov.in/ of https://www.youtube.com/user/DoordarshanNational.

 

 

Bronnen:

http://www.planetary.org/blogs/guest-blogs/2019/chandrayaan-2-what-to-expect.html

http://www.planetary.org/explore/space-topics/space-missions/chandrayaan-2.html

https://www.isro.gov.in/chandrayaan2-home-0

Credit coverfoto: ISRO

Hayabusa 2 gaat opnieuw landen, nu naast de krater die het zelf maakte.

Hayabusa 2 gaat 11 juli een tweede landing doen op de asteroïde Ryugu om monsters te verzamelen. De landing zal 20 meter ten noorden van de impactkrater zijn, die Hayabusa 2 op 5 april maakte met de Small Carry-on Impactor (SCI). De impactkrater zelf heeft te veel grote rotsen die de ruimtesonde in gevaar kunnen brengen.

pub_onc_PPTDTM1B_20190613_st_5m.jpg
Op 30 mei liet Hayabusa 2 een “target marker” achter in de impactkrater en maakte deze foto’s (Foto: JAXA)

De impact heeft materiaal van onder het oppervlak opgeworpen, dat Hayabusa 2 in de buurt kan oppikken. Astronomen interesseren zich voor materiaal van onder het oppervlak, omdat daar zich organische stoffen kunnen bevinden die over tijd door zonlicht afgebroken worden.

 

Bronnen:

https://spaceflightnow.com/2019/07/03/hayabusa-2-cleared-for-second-touchdown-on-asteroid/

http://www.hayabusa2.jaxa.jp/en/topics/20190619e_PPTD_approach1/

Een zonsverduistering zien vanaf de maan

Gisteren werden Chili en Argentinië in vervoering gebracht door de zonsverduistering aldaar. De totaliteitszone liep onder andere over de sterrenwacht La Silla van de ESO (European Southern Observatory).

Maar er was ook een kleine Chinese satelliet die de schaduw van de maan over de Aarde zag trekken vanaf .. de maan. De 45kg wegende Longjiang-2 (ook wel DSLWP-B) heeft een Saoedische camera die de gebeurtenis in beeld bracht.

De beelden kwamen onder andere binnen met de Dwingeloo radiotelescoop. Je kunt nieuwe beelden van Longjiang-2 op deze Chinese site vinden (niet via Dwingeloo binnen gekomen overigens).

Jason Major maakte deze animatie van beelden van de weersatellieten GOES-16 en 17.

Warmtesonde Mars InSight zit in de put

Mars InSight’s Heath Probe 3 instrument (HP3) had 5 meter diep in de bodem moeten graven om het warmteverloop in de bodem te meten, maar in plaats daarvan kwam hij geen 30 cm ver. De robotarm heeft nu de support structuur van de sonde afgetild, zodat beter gekeken kan worden wat er mis is en zodat de robotarm eventueel de sonde weer op weg kan helpen.

InSight_idc_absetzen

De makers van het instrument begonnen een tijd geleden te vermoeden, dat de sonde niet werkte, omdat het niet genoeg wrijving kreeg van de bodem. Dat heeft dit instrument nodig voor zijn werking. Nu de support structuur van de sonde afgetild is, blijkt dat dit waarschijnlijk klopt. De sonde zit in een putje en komt op die manier nergens.

Insight_icc_absetzen
Aan de linkerkant zie je de robotarm de support structuur 50 cm hoog tillen en dan achter de HP3 sonde neer zetten.

Het plan is om de robotarm te gebruiken om dat putje in te laten storten. Maar eerst zullen nog wat extra foto’s van dichtbij gemaakt worden om te checken of dat echt gaat werken.

Bronnen:

https://www.dlr.de/blogs/en/desktopdefault.aspx/tabid-5893/9577_read-1090/

https://www.nasa.gov/feature/jpl/nasas-insight-uncovers-the-mole

 

NASA gaat drone naar Titan sturen in 2026

Vandaag heeft NASA aangekondigd wat de nieuwste missie in het New Frontiers programma gaat worden. Het New Frontiers programma omvat missies naar het zonnestelsel die qua budget in de middenklasse vallen. Eerdere New Frontiers missies waren New Horizons naar Pluto, Juno naar Jupiter en OSIRIS-REx naar de asteroïde Bennu.

De keuze ging tussen Comet Astrobiology Exploration SAmple Return (CAESAR), een missie om een monster van de komeet 67P/Churyumov-Gerasimenko naar Aarde te brengen, en Dragonfly, een autonome drone die Saturnus-maan Titan moet gaan verkennen. En Dragonfly is de winnaar geworden.

(Afspelen vanaf 18:15)

 

Dragonfly is een drone met acht rotors en instrumenten aan boord om Titan’s intrigerende organische chemie te onderzoeken. Dragonfly moet in 2026 gelanceerd worden en komt dan in 2034 aan bij Titan. Door zijn dichte atmosfeer is Titan buitengewoon makkelijk om in te vliegen. Je hoeft je armen maar uit te strekken en te rennen en dan vlieg je al op deze ijskoude maan.

Dragonfly zal eerst landen in het duinenveld van Shangri-La. Het zal aanvankelijk wat korte vluchten maken om te testen dat hardware en software naar behoren werkt. Dan zal het 8 km verre vluchten gaan maken. Uiteindelijk zal Dragonfly op die manier meer dan 175 km kunnen overbruggen, meer dan twee keer zo veel als alle Mars-rovers bij elkaar hebben afgelegd.

1280px-Titan_globe.jpg
Saturnus-maan Titan. Het donkere gebied heet Shangri-La.

De keus voor Dragonfly was alles behalve zeker. In een Facebook poll twee jaar geleden waren de leden van onze werkgroep weliswaar zeer enthousiast. Maar NASA kijkt toch naar de best mogelijke wetenschappelijke opbrengst. De CAESAR missie, geleid door de ervaren Steve Squyres (van het Mars Exploration Rover programma), zou gaan naar dezelfde komeet die Rosetta bezocht, maar nu om er monsters van mee te nemen naar Aarde. Rosetta had al aangetoond dat het binnenste van die komeet bestaat uit het materiaal waaruit ons zonnestelsel is gevormd. Menig astronoom zou maar wat graag dit materiaal willen onderzoeken in een Aards laboratorium.

Bronnen:

https://www.nasa.gov/press-release/nasa-selects-flying-mission-to-study-titan-for-origins-signs-of-life/